Gdzie warto założyć konto bankowe

Konto bankowe, rachunek bankowy to rachunek finansowy prowadzony przez bank dla klienta. Konto bankowe może być kontem depozytowym, rachunkiem karty kredytowej, rachunkiem bieżącym lub innym rodzajem konta oferowanym przez instytucję finansową i reprezentuje środki, które klient powierzył instytucji finansowej i z których klient może dokonać wypłaty. Alternatywnie, konta mogą być rachunkami kredytowymi, w którym to przypadku klient jest winny pieniądze instytucji finansowej.

Transakcje finansowe, które miały miejsce w danym okresie czasu na rachunku bankowym, są zgłaszane klientowi na wyciągu bankowym, a saldo kont w dowolnym momencie stanowi sytuację finansową klienta w instytucji. Prawa każdego kraju określają sposób otwierania i prowadzenia rachunków. Mogą określić, na przykład, kto może otworzyć konto, w jaki sposób sygnatariusze mogą się zidentyfikować, limity wpłat i wypłat oraz wiele innych spraw.


Struktura konta

Rachunki bankowe mogą mieć dodatnie bądź ujemne saldo kredytowe, gdy instytucja finansowa jest winna pieniądze klientowi, lub saldo debetowe, gdy klient jest winny pieniądze instytucji finansowej. Ogólnie rzecz biorąc, konta otwierane w celu utrzymywania sald kredytowych nazywane są kontami depozytowymi, podczas gdy konta otwierane w celu utrzymywania sald zadłużenia są nazywane rachunkami kredytowymi. Niektóre konta mogą przełączać się między saldami kredytowymi i debetowymi. Niektóre konta są podzielone na kategorie według funkcji, a nie rodzaju posiadanego salda, takich jak konto oszczędnościowe, które rutynowo są kredytowane. Wszystkie instytucje finansowe mają swoje własne nazwy dla różnych kont, które otwierają dla klientów.

Sprawdź również: Czym jest Bank? Załóż własne konto!

Czym jest Bank? Załóż własne konto!

Bank jest instytucją finansową, która przyjmuje depozyty od ludności i tworzy kredyty. Działalność kredytowa może być prowadzona bezpośrednio lub pośrednio poprzez rynki kapitałowe. Ze względu na ich znaczenie dla stabilności finansowej kraju, banki są w dużym stopniu regulowane w większości krajów. Większość narodów zinstytucjonalizowała system znany jako bankowość rezerwy cząstkowej, w ramach której banki utrzymują aktywa płynne równe tylko części ich bieżących zobowiązań. Oprócz innych regulacji mających na celu zapewnienie płynności, banki na ogół podlegają minimalnym wymogom kapitałowym opartym na międzynarodowym zestawie standardów kapitałowych, znanych jako umowy bazylejskie.

Bankowość w nowoczesnym znaczeniu ewoluowała w XIV wieku w zamożnych miastach renesansowych Włoch, ale pod wieloma względami była kontynuacją idei i koncepcji kredytu i pożyczek, które miały swoje korzenie w starożytnym świecie. W historii bankowości wiele dynastii bankowych - zwłaszcza Medicis, Fuggers, Welsers, Berenbergs i Rothschildowie - odgrywało centralną rolę przez wiele stuleci. Najstarszym istniejącym bankiem detalicznym jest Banca Monte dei Paschi di Siena, a najstarszym istniejącym bankiem handlowym jest Berenberg Bank.


Trochę historii

Koncepcja bankowości mogła rozpocząć się w starożytnej Asyrii i Babilonii, gdzie kupcy oferują pożyczki na ziarno jako zabezpieczenie w systemie barterowym. Kredytodawcy w starożytnej Grecji i podczas Imperium Rzymskiego dodali dwie ważne innowacje: przyjmowali depozyty i zmienili pieniądze. Archeologia z tego okresu w starożytnych Chinach i Indiach również pokazuje dowody pożyczania pieniędzy.

Nowoczesne praktyki bankowe, w tym bankowość rezerwy cząstkowej i kwestia banknotów, pojawiły się w XVII i XVIII wieku. Kupcy zaczęli przechowywać swoje złoto u złotników z Londynu, którzy posiadali prywatne skarbce, i pobierali opłatę za tę usługę. W zamian za każdy depozyt metalu szlachetnego złotnicy wystawiali pokwitowania potwierdzające ilość i czystość metalu, który posiadali jako ratownika - tych wpływów nie można było przypisać, tylko pierwotny deponent mógł odebrać przechowywane towary.

Bardziej nowoczesną bankowość można przypisać średniowiecznym i wczesnorenesansowym Włochom, bogatym miastom w centrum i północy, takim jak Florencja, Lukka, Siena, Wenecja i Genua. Rodziny Bardi i Peruzzi zdominowały bankowość w XIV-wiecznej Florencji, zakładając oddziały w wielu innych częściach Europy. Jednym z najbardziej znanych włoskich banków był Medici Bank, założony przez Giovanni di Bicci de 'Medici w 1397 r. najstarszy znany bank depozytowy, Banco di San Giorgio (Bank św. Jerzego), został założony w 1407 r. W Genui we Włoszech.

Bank Anglii był pierwszym, który rozpoczął stałą emisję banknotów w 1695 r.
"Royal Bank of Scotland" ustanowił pierwszy kredyt w rachunku bieżącym w 1728 r. na początku XIX wieku w Londynie została założona izba rozliczeniowa bankierów, aby umożliwić wielu bankom rozliczanie transakcji. Rothschildowie byli pionierami międzynarodowego finansowania na dużą skalę, finansując zakup kanału Sueskiego dla rządu brytyjskiego.


Trochę informacji

Działalność banków można podzielić na:

- Bankowość detaliczna, zajmująca się bezpośrednio osobami i małymi firmami.
- Bankowość biznesowa, świadczenie usług dla przedsiębiorstw średniej wielkości.
- Bankowość prywatna, świadcząca usługi zarządzania majątkiem dla osób prywatnych i rodzin o wysokiej wartości.
- Bankowość korporacyjna, skierowana do dużych podmiotów gospodarczych.
- Bankowość inwestycyjna związana z działalnością na rynkach finansowych.


Większość banków jest nastawiona na zysk. Jednak niektóre są własnością rządu lub organizacji non-profit.


Zobacz również: Czym jest kredyt hipoteczny?